Omgaan met dementie

Dagelijks hoor ik van familie leden, hoe lastig ze het vinden om het ziekte proces te begrijpen. Het is ook een schok om de mensen die vaak je ouders, broer of zus zijn in dat verpleeghuis te zien. Hoe graag zou je niet nog een keer een ‘normaal’ gesprek voeren? Al is het maar over het weer, zonder geconfronteerd te hoeven worden. 

Over het algemeen zeggen mensen dat personen die aan het dementieel syndroom lijden, weer kind worden. In deze gedachten zit natuurlijk een kern van waarheid, dat kan ik nog een ander ontkrachten. Maar ook hier zitten meer zijden aan vast dan alleen het kinderlijke gedrag waar op gedoeld word. Afgelopen dienst vertelde een dame van nou wat zou het zijn? een jaar of 35? die haar moeder kwam bezoeken over hoe lastig ze het soms vind om haar moeder zo te zien afglijden in de diepe oneindige put die dementie met zich mee neemt.

Ik dacht is na over wat ze zei; en eigenlijk denk ik daar nog steeds over na! Kijk voor mij als verzorging is het niet mijn eigen, het is mijn werk. Om het kort en bondig te zeggen, ik doe dit werk met heel mijn hart, ziel en zaligheid! Maar het is mijn werk, niet mijn hobby. Nu las ik 2 of 3 weken geleden over Disney films en autisme, geen idee waarom ik die koppeling maakte het kwam ineens in me op; geen zorgen de dokter zegt dat het geen kwaad kan en het doet niet zeer… Heel eerlijk? Soms is het nog leuk ook die spontane koppelingen.

Wat als een Disney film mij zou kunnen laten communiceren met mijn bewoners op de PG (o.a. dementie) afdeling. Nou ja al vrij snel kwam ik er achter dat ik dat niet voor elkaar ging krijgen. Maar ik kan familie wel in contact brengen via de liedjes van Disney. Zo zitten aan bepaalde liedjes van bijv. The Lion King heel veel raakvlakken waarmee je gevoel kan uiten over dementie en wat voor impact het heeft. Neem nou: “He Live’s in you” voor het gemak neem ik de Nederlandse tekst van de film.

Ingonyama ne’gwenamabla
Ingonyama ne’gwenamabla

Natuurlijk vreemde taal, lekker te verstaan; het hoort bij het liedje!

Nacht en wat ademt en leeft
fluistert….
(oh oh i-oh mamelaa i-oh)
en een stem als de roep van een kind
antwoordt
(oh oh i-oh)
Ai-ya mamela i-yo
(oh oh i-oh)
ubu khosi bo khokho

Alles wat ademt en leeft zijn wij toch? De mens? Het probeert ons iets te vertellen, en de dementie zorgt ervoor dat alle remmen die wij in het leven hebben opgebouwd langzaam vervagen. Mensen met dementie handelen dan ook vaak via het primaire gedeelte van de hersenen (hier handelt een kind vaak ook naar)

We ndodana ye siswe sonke

Ja gaan we weer, als jullie weten wat het inhoud? Heel graag leg het me dan even uit.

Wacht zoek de kracht in jezelf
heb vertrouwen vannacht
(oh oh i-oh)
oohoo
(oh oh i-oh)
en wacht

en dan komt ons aandeel, onze kracht! Het doorzettingsvermogen… en niet alleen dat van mij als beroepsmatig profiel… of wacht beter omschreven:” en niet alleen dat van mij als beroepsmatig ongeleid projectiel” Weetje voor ee familie lid is het lastig; je ziet een geliefde langzaam weg takelen, voor ons? Nee wij kennen die meneer of mevrouw niet anders dan in de toestand hoe ze binnen kwam. Het doorzetten is dan belangrijk, stel je voor wanneer je bij je geliefde op bezoek komt. Vul niet in maar laat ze het zelf bedenken, en lukt het dan nog niet dan vraag je of ze het net als normaal willen. Tussen het moment van iets uitspreken tot het moment van bewust waarnemen zit 7 seconden dus geef iemand ook de tijd.

hij leeft in jou
hij leeft in mij,
in al wat ademt
daarin ademt hij

Ja dit moet je niet letterlijk opvatten maar wel figuurlijk. bewaar de mooie momenten in je hart, zoals het was en de vaak kleine geluksmomentjes die er gaan komen. Deze leven in jou!

in wens en waarheid
in grauw en blauw
kijk in de spiegel
hij leeft in jou

in dit stukje is vooral de eerste zin heel tekenend; wat is jou wens als familie of proffesional, en wat is de realistische waarheid. Wens je dat hij je verjaardag niet vergeten is? Diep van binnen weet je dat de dementie die datum al lang heeft doen vergeten.

Hij leeft in jou
hij leeft in mij,
in al wat ademt
daarin ademt hij
in wens en
waarheid
in grauw en blauw
kijk in de spiegel
hij leeft in jou

dit is een beetje samenvattend van de bovenste twee beschrijvingen.

(hij leeft in jou 4x)
hij leeft in jou
haaj iooo
(hij leeft in mij)
haaja haaja iooo
(in al wat ademt)
in al wat ademt
(daarin ademt hij)
haaja haaja iooo
haaja haaja iooo
(in wens en waarheid)
in wens en waarheid
(in grauw en blauw)
haaja haaja iooo
(kijk in de spiegel)
kijk in de spiegel
(hij leeft in jou)
haaja haaja
Oh patel
hij leeft in mij
(in al wat ademt)
in al wat ademt
(daarin ademt hij)
daarin ademt hij
(in wens en waarheid)
hoor je mijn vader
(in grauw en blauw)
oohoo
(kijk in de spiegel)
kijk in de spiegel
(hij leeft in jouuuuuu)

Oké en? Snappen jullie het nog? Nee? mooi dan heb ik meer uit te leggen! Ga maar is in een kamer zitten, met 80 bewegende dingen, 120 verschillende stemmen en mensen die constant heen en weer lopen. Laten we zeggen een druk kantoor waar morgen de nieuwe Linda naar de drukker moet. Je bent verantwoordelijk voor je eigen handelen en alles moet in die race tegen de klok gedaan worden. kan je het je voorstellen?

Oké dan weet je nu dus hoe ik me aan het eind van mijn dienst voel… Maar dan kan je jezelf nu ook voorstellen hoe iemand zich met dementie voelt. Alleen mensen met dementie hebben maar 10 bewegende dingen nodig en 12 verschillende stemmen die constant praatte. Die prikkels kunnen ze niet kwijt dus word automatisch het vluchtgedrag geactiveerd in ons brein. Ze moeten hier weg naar een plek waar minder prikkels zijn, minder kleur, geur, geluid of mensen.

En nu ben ik eigenlijk nog nieuwsgieriger, in de tekst staan vreemde zinnen (andere taal) weetje wat er staat? Ben je aan het zoeken maar kan je er nou niet op komen? Ja ga je maar verantwoorden naar je zoon of dochter. Dat ene woord je weet wel dinges… kan je er dan ook zo van balen dat je er niet op kan komen? Nou ja welkom in de wereld van dementie. Want aan de hand van dit liedje kan je soms gedrag, doen en laten of handige tips ontdekken hoe je er nou het best mee om kan gaan. Ik weet het makkelijk gezegd… bladiebladiebla maar niet geschoten is altijd mis.

Facebook Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *