Wanneer ik gevoel krijg

Dag lieve lezers, wat leuk dat je de tijd weer neemt om mijn blog van vandaag te lezen… Het is een beetje een andere blog als normaal, eentje met gemengde gevoelens en een lastig besluit. Voor iedereen die nu denkt O gelukkig hij stopt met bloggen… Nee helaas ik ga gewoon door, maar wel in een andere vorm als dat ik dat in het begin deed. Ik ben mezelf uit blogs verloren, ik wil graag een professionele blogger of columnist worden. Maar wat is dan het belangrijkste om absoluut niet te vergeten…? Een blog gaat over jezelf over hoe jij je voelt en over hoe jij dingen ziet en mee maakt, ik ben mezelf uit het oog verloren en vergat waar mijn blog om draaide juist ja… My Life, daarom heb ik de site ook This is MY life genoemd en niet dit is wat er in de wereld speelt… Ik neem jullie daarom ook mee naar mijn gevoel, naar mijn belevingswereld en naar wat ik denk dat ik moet bloggen.

De tweede vraag is dan ook waar over ga ik bloggen, de drie dode mensen waar ik het nu zonder moet doen? Nee, de dingen die niet zo lekker gaan in mijn leven? Nee ook niet! Maar wat dan? Ja lieve lezers dat weet ik ook niet zo goed, ik begin te bloggen en ik zie wel waar ik eindig. Zoals al mijn oude blog volgers wel zullen weten, ik ben gay… Daar heb ik jaar in jaar uit tegen gevochten en geprobeerd of ik hetero kon worden, helaas mislukt en hier ben ik de blogger die vandaag de dag een verhaaltje op zijn eigen site schrijft over zijn gevoel… Sinds dat ik kon schrijven was ik er mee bezig, van kleine woordjes tot hele gedichten kwamen er in de jaren dat ik hier in dit leven sta, sinds 3 jaar begon ik te schrijven en vond ik het leuk… mijn eerste jaar van de drie begon ik aan een verhaal, het heette ‘My Story’ met als hoofd onderwerp de onmogelijke liefde met een roze randje… Twee jongens die verliefd zijn en klap op klap te verwerken krijgen maar uiteindelijk zouden ze het halen en samen zijn als lang en gelukkig stel. Het zou mijn ultieme relatie moeten voorstellen…

Het is lastig te begrijpen maar in de homo wereld is een lang en gelukkige relatie alles behalve vanzelfsprekend. Ook ik heb al wat jongens versleten, ik moet jullie eerlijk bekennen ook ik heb heel veel jongens versleten… De eerste overleed en de rest was me zat na 3 tot 5 maanden, kortom ik heb veel gebroken harten meegemaakt gelukkig kan je bij de bouwmarkt altijd een tube superlijm halen om alles weer te lijmen, al laat iedere relatie of jongen die me niet als vriend wil wel een barst achter…. Mijn gevoel daarbij? simpelweg gewoon KUT maar goed hoe lang ik ook verliefd ben op iemand ik kan dat gevoel niet overzetten, zo heb ik een jongen ontmoet… Nou ja ontmoet, ik leerde hem kennen via zo’n homo appje op mijn telefoon…

Hij werkt niet zo ver van mijn huis en we raakte aan de praat, ik werd verliefd tenminste zover dat kan op een foto en wat tekst. Hij gaf me het gevoel veilig te zijn bij hem… Ook leek hij me gewoon een leuke gast, na nu ruim een half jaar contact te hebben gehad met hem ging ik langs bij zijn werk… Ik liep naar binnen en liep door want ik moest nog wat prijzen weten voor een project wat ik doe… toen ik een pad insloeg naar het glaswerk hoorde ik heel vrolijk: ‘Hoi’ het was hem, mijn hart sloeg op hol… Hij was geweldig, zijn ogen spraken hele verhalen en zijn gezicht stond heel open en vriendelijk… Nou meiden als jullie hem hadden gezien dan zouden jullie flauwvallen zo’n jongen is het… ja Jongens uuhm wat jullie ervan zouden vinden geen idee, maar goed dat even terzijde…

We liepen al kletsend door de winkel, het viel me op dat hij steeds op zijn telefoon keek… Ik schrok, ben ik niet interessant genoeg? Geen idee… Ik besloot het maar zo te laten, en gewoon door te gaan in het gesprek. Toch van binnen vrat het me op, vond hij me wel leuk? Wat vond hij eigenlijk van me? Op zo’n moment durf je eigenlijk helemaal niets te zeggen en ik begon een beetje te stotteren… Ja dames en heren als ik ergens heel gespannen van word begint ook dit gezicht te stotteren, hoe goed ik mij ook probeer te verschuilen achter een gezicht waar geen emotie op te lezen is je hoort het wel heel erg. Ik kan voor een zaal met mensen staan en het doet me helemaal niets, maar deze ene jongen deed me meer dan me lief was. Ik merkte wel naarmate het gesprek vorderde dat hij onzeker was over zichzelf, wat eigenlijk helemaal niet hoefde want hij was echt een geweldig mooie jongen en ook heel lief.

Vandaag kreeg ik een berichtje, het eerste serieuze gesprek na die kennismaking… wat er nou eigenlijk is besproken geen idee, wat ik jullie kan vertellen is dat het er op neer kwam dat ik vertelde dat ik hem wel leuk vond en hij dat beantwoorde door te vertellen dat hij het single leven geweldig vond en dat hij niet zat te wachten op een relatie… Ik schoot vol, na deze heftige week schoten de tranen uit mijn ogen. Na een week met 3 dooie en een broer van een overleden ex vriend wil het wel, zeker kwam toen dit er bij kwam… ik stuurde zo’n traan poppetje en hij vroeg of hij me gekwetst had, het liefst had ik Ja gezegd maar dan had ik gelogen… De tranen waren niet alleen om hem, de tranen waren opgekropt en dat wist hij immers ook niet. Toen heb ik hem een berichtje gestuurd, met daarin mijn hele hart en ziel…

Lieve R,

Natuurlijk niet… Ik ken mijn plaats 😉 ik weet wanneer een jongen te knap voor me is. Ik vond je niet leuk leuk, na de 6 maanden dat we met elkaar hebben gesproken had ik gehoopt dat het andersom wel zo zou zijn… Want ja je bent knap, leuk en bovenal heel erg lief. Wat jou zelfbeeld betreft lieve schat ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan vooral omdat ik het ook vaak hoor. Maar lieve jongen neem aan van deze bloggende gek met zijn verhaaltjes op internet dat jij R een jongen bent waar veel meiden en nog veel meer jongens van je gaan kwijlen… Ik heb inderdaad een tijd de hoop gehad dat jij inderdaad verliefd op me zou worden, nou ja die hoop heb ik zonet los gelaten. Ik vind je een schat van een jongen, maar denk aan jezelf je bent geweldig en nogmaals een hele mooie jongen om te zien… maar bovenal een lieverd om mee te praten.

De R staat voor de jongen en heeft voor de rest niets te maken met de naam van de jongen! Laat dat duidelijk zijn!!! Ik zit nu met mijn sigaretje buiten met mijn toetsenbord in de zeikende regen. De spiegel geeft mijn tekst weer wat er op mijn scherm staat, wat staat er eigenlijk? Mijn gevoel? Jah, mijn gevoel staat in deze blog, want ook deze verhaaltjes schrijver op internet heeft gevoel… de kunst is alleen om niet al mijn gevoel in een blog te leggen maar ook niet te weinig. precies genoeg om jullie een indruk te geven en niet depressief te maken! Stil zit ik hier buiten te kijken naar de spiegel die de tekst weerspiegeld, mijn sigaret in mijn hand… Opeens voelde ik pijn, shit… vingers verbrand en mompel zacht… het word tijd om te stoppen, maar nu nog even niet en ik steek de volgende aan.

Roken is dan wel heel vies en het stinkt maar soms is die ene sigaret mij meer waard dan een hele relatie voor mij betekende in het verleden. met deze zin wil ik afsluiten en wens ik jullie een geweldig dag toe! Geniet van het weer ook al regent het, want niets is zo lekker als even helemaal nat regenen en dan daarna lekker je warme bed in duiken.

Facebook Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *