This Is My Life gaat op TV

Je leest het goed, Julian gaat met zijn blog voor 1 dag naar een ander niveau namelijk de TV, op NPO 3 bij TV-Lab. Dat brengt een hoop geregel met zich mee zeg, afspraken maken, verzetten, denken en testen. Daarbij ben ik nog bezig met een app voor This Is My Life zodat ik op mijn telefoon kan schrijven en niet meer perse via de laptop hoef. De drukte heerst en soms is het wel lastig om vol te houden, ook zondag 24 april… Maar de heren van Ondertekend hebben mij er doorheen gesleept alsof het niks bijzonders was.

Daar zat ik dan, met een nacht slecht slapen achter de rug… Ik zat met veel dingen in mijn maag en was gespannen, tegen 7 uur viel ik in slaap… Ik word gek dacht ik nog, mijn hoofd raakte mijn kussen en ik kreeg een verschrikkelijke droom… De jongen waar ik van hield raakte ik kwijt, hij houd niet van mij schreeuwde ik… Ik werd met betraande ogen wakker, het was 8 uur ‘shit ‘ ik moet op, over een uur en wat minuten zouden de mensen van No Picture Please er zijn…

programma’s worden door hun bedacht en uitgeschreven, profielen worden bekeken en beoordeeld, teams kiezen, zoeken en spitten het halve internet af… 20 mensen zijn bezig met het ontwikkelen van TV programma’s van de Roze Wildernis tot Mannen met een kleintje… Veel programma’s bevinden zich op het de zenders van NPO. Maar ook op de publieke omroepen zoals RTL en SBS, divers dus! en ik mag daar als jongen van 17 uit de zorg met een blog aan zo’n programma mee doen. Het is misschien een klein programma en ik weet niet of ik de titel mag verklappen, dus dat doe ik dan ook nog niet!

Ik ben 17, ik schrijf en doe de opleiding tot een ziekenverzorgende in een verpleeghuis/ thuiszorg… Mijn dagelijks leven bestaat uit het maken van van nieuwe blogs, het zorgen voor mijn cliënten, binnen een zorggroep! Daarnaast spelen de sociale platformen op internet een grote rol in mijn leven… Net als iedere jongeren dat heeft geloof ik.

Voor een pilot voor TV-lab (NPO3) over generatie Y ben ik op zoek naar twintigers die kort willen vertellen over iets waar ze tegenaan lopen. Waar ze een nieuw inzicht op zouden willen. Welke problemen en ‘levensvragen’ hebben wij als moderne jongeren en wat eisen we allemaal van onszelf? Dit kan van alles zijn: studie en werk, druk van de maatschappij of omgeving, relaties, ambities, uiterlijk, etc.

Deze ‘levensvragen’ worden voorgelegd aan de oudste generatie: Een panel van honderdjarigen, die op basis van hun enorme levenservaring advies geven aan de hedendaagse generatie.

Dit is een stukje van de mail die ik binnen heb gehad van de contactpersoon. Dit is dan ook wat het in beetje betekend, het blijft lastig want ja hebben wij niet de mogelijkheid om alles te worden en te zijn wat je wilt? Op mijn blog heb ik één gouden regel, “Ik schrijf niet altijd wie ik ben en ik ben niet altijd wie ik schrijf”. Je ziet mijn masker op de blog als gelukkige jongen met de echte problemen? Die vaak wat rooskleurig zijn verpakt in woorden op deze website. Keuze stress hebben we tegenwoordig allemaal, soms heel diep verborgen en soms aan de oppervlakte het maakt niet uit.

Onze opname dag was op zondag, de dag dat 17 kerken de wekker spelen van het dorp met zo’n 17.500 inwoners. De 4 kroegen, 4 supermarkten, 9 andere winkels, 3 stations maar op zondag? slaat het hele dorp dicht de kerken gaan open en veel van de inwoners gaan als een zwerm bijen achter elkaar 1 van de kerken in,

De heren waren om 10:30 voor mijn huis, ik was boven bezig de laatste dingen opruimen en glad maken. Ik hoorde de deur dus liep ik maar naar beneden, staat daar ineens, jawel echt waar een Spangas acteur voor mijn neus… Weten jullie nog die school, het Spangalis college! 3 generatie acteurs zijn er geweest… en de 2e generatie was de generatie waar ik helemaal fan van was! Ook hij speelde er in, in Spangas heet hij Deef, maar ik moest maar Erik zeggen!

Zo’n dag vol vragen, nieuwsgierige mensen die toch maar even komen kijken het is vermoeiend maar een geweldige ervaring! uiteindelijk was ik om 16:00 uur klaar en was het best, moe en voldaan stortte ik mezelf op de bank! Het is lastig omdat ik me in mijn eigen dorp niet mezelf kan zijn, je word na gewezen. Je voelt jezelf klein en minder dan de rest. Voor het eerst in lange tijd durfde ik in het dorp. Waar ik nu het grootste gedeelte van mijn leven ben mezelf te profileren als werkelijk mezelf! De achterlijke lol die mijn beste vriendin en ik hadden, de mensen die ons raar aankeken… Het gaf me een gevoel van zelfvertrouwen! Hier sta ik en dit ben ik!

Eén abrupt einde, in een blog met gevoel, emotie en avontuur! Binnenkort komt de rest van het verhaal!!

Facebook Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *