Hoe gaat het nu met…?

Het is vandaag woensdag 18 maart 2015, ik ga vandaag jullie iets vertellen over hoe het met me gaat en mijn ‘nieuwe’ leven. want ja er is een hoop gebeurd, de laatste blog berichten gingen eigenlijk over kleine gedeeltes van mijn leven of dingen waar ik aandacht aan wilde schenken. Nog niet zo heel lang geleden kreeg ik een reactie van een mede blogger, ze vroeg mij of ik bepaalde dingen nou wel op internet zou zetten. Die dag had ik een blog over seks en ex’en geblogd waarin ik ook had vermeld hoe het met mijn seksleven stond, na wat mailtjes onderling zag ik eigenlijk wel dat ik de laatste tijd alleen maar over homoseksualiteit had geblogd. Ik ben toen is na gaan denken want is die seksualiteit dan zo belangrijk? bijna wekelijks krijg ik mailtjes van nieuwsgierige mensen die willen weten hoe het is, maar goed ik wil jullie daarom mee nemen in mijn leven zonder homo’s dus gewoon als Julian, want wie is dat nou precies? tot een paar maanden geleden wist ik het zelf ook niet eens.

Julian, ik ben Julian. Na 16 jaar op deze aarde te mogen staan waarin ik veel fijne en mooie herinneringen heb behouden, mag ik toch wel zeggen dat ik een levensgenieter ben. Die eerste zonnestraal van de lente, die allereerste bloem na de koude winter of juist het geklepper van de vleugels van een vogel op zijn reis van het zuiden naar hier. Het zijn misschien hele kleine dingen maar ik geniet ervan, het doet me denken aan de rust en stilte in dit mooie landschap. Dus ik geniet heel erg, een jaar geleden was dat wel anders. Ik kijk nu terug naar de tekeningen die ik bij mijn psychiater heb gemaakt, ik ben een boom. Een boom die zijn wortels tot ver onder in de aarde heb zitten, een boom die zijn takken naar de hemel uitstrekt en die standvastig mee wiegt in de wind. Nu ik terug kijk ben ik een boompje, in een bos met grote bomen. Bomen die de wereld al hebben gezien en die ver boven mij uitstrekken, maar dat weerhoud mij niet om niet te groeien.

Het gaat dus goed met mij, ik ga uit… Ik word bezopen, ik rook en probeer dingen uit. Ik heb lief en ik sluit af, dus wat wil een mens nog meer? Mijn leven gaat niet over rozen geur en manen schijn maar wel over kleurige werelden waar ik lekker mijn eigen draai in aan het vinden ben. Sinds kort werk ik ook in een drogisterij en heb ik daar een nieuwe plek gevonden en een nieuwe uitdaging, ik leer en ik heb er plezier in. Ook heb ik weer plezier in het zijn wie ik ben, ik onderneem gewoon weer veel en ik leer van mijn fouten. Ik ben eigenlijk net een mens, toch? Toch zal ik één ding nooit kunnen afzweren, dat is toch wel het achter stellen van mezelf. Al sinds kind af aan stel ik mezelf achter iemand anders zodat ik zelf nooit echt in het volle licht komt te staan, maar is dat fout? Ik denk zelf eigenlijk van niet, want ja niet iedereen hoeft in een spotlight te staan. Mijn zonnetje is er wanneer ik lekker thuis in de tuin zit met een boek of een glas wijn en lekkere muziek op de achtergrond. Ik geniet lekker van mijn leven en dat wens ik iedereen toe, want mijn wereld is een wereld die voor mij geweldig is en iemand anders misschien weer afschrikt.

Al met al is wie ik ben toch wel een eigen wil en leven hebben, waar ik op alle mogelijke manieren van leer. Lekker met mensen in de weer zijn en daarbij gewoon mezelf zijn, niet meer het gezeur dat ik me voor iedereen aanpas. Ik probeer mijn steentje bij te dragen aan dingen waarvan ik denk dat ze goed zijn, en als ik er een slecht gevoel bij heb maak ik ze wel weer op een soort van manier zodat ik toch een goed gevoel ervan krijg.

Dit is wie ik nu ben, Julian en 16 jaar oud.

Facebook Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *