De jongen van het filmpje,

Eind vorig jaar heb ik een filmpje gemaakt met alle geheimen die ik achter wilde laten in 2014, de geheimen heb ik lang mee gedragen en deze geheimen hebben mij gemaakt zoals ik nu ben. De reacties van het filmpje waren vaak heel er positief, ze waren lief en ze gaven me kracht. Nu liep ik gisteren avond door Dordrecht heen, ik was even alleen op weg om mijn hoofd op orde te krijgen.

Ik liep dus door Dordt en opeens houd een meisje me aan, ik schat haar een jaar of 19 a 20 en ze vroeg mij of ik Julian heette. Ik was verbaasd want het was zo tegen 6 uur en bijna uitgestorven in de straten waar ik liep. Ik zei: “Ik heet inderdaad Julian… maar wie ben jij en hoe ken je mijn naam?” ze vertelde mij dat ze het filmpje had gezien, ze kende me verder niet maar ze herkende me. Zoiets kan ook alleen mij overkomen dacht ik nog, ik was ontroerd en moest eigenlijk huilen. Want wie had nou echt de moeite genomen om mij even stil te houden in een uitgestorven stad om me een complimentje te geven dat ik er mocht zijn.

Ik gaf haar een hand en we zijn samen op de foto geweest, voor het eerst in een aantal jaar voelde ik me echt gewild en geliefd. Ik liep een park in wat dicht bij die straat lag, het was heerlijk rustig en ik zag niet dat ik met mijn fiets er niet in mocht. ik liep maar doelloos rondjes en rondjes, het boeide me eigenlijk niet zo… Tot ik voor de uitgang stond, en wel jah toen zat ik opgesloten. Geen flauw benul of ik er nog uit kon, toen ik mijn whatsapp opende zag ik wat berichtjes doorschieten en werd ik nijdig nog nijdiger dan ik als was, op mezelf en deze wereld. Ik werd nijdig omdat ik geen grote liefde heb, omdat ik opgesloten zat en mijn wereld rot deed… Heel even voelde ik me zielig en alleen, maar ben ik zielig? Nee toch? Ik ben Julian.

Dus lieve dames en heren, ik ben misschien niet moeders mooiste en zeker niet de dunste maar ik ben Julian dus waarom zou ik dan eigenlijk zielig zijn? Ik leef mijn eigen leven! Ik heb geen vriend waar ik me aan moet verantwoorden, ik ben mezelf en daar zullen veel mensen mee moeten dealen! Daar had ik alle tijd voor toen ik daar in dat park terwijl ik daar zat, werd het langzaam donker dus alle tijd

Facebook Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *